Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal

Mijn ouders, vrienden en ik (Rida)

Mijn naam is Rida en ik ben 21 jaar oud. Ik woon in Amsterdam Zuid, maar ben vaak in de straten van Amsterdam West te vinden. De straat en thuis, twee verschillende plaatsen....

  • Rida

    Rida -

    Ik hou niet zo van foto's.

INTRO

Mijn naam is Rida en ik ben 21 jaar. Ik ben opgegroeid in Amsterdam Zuid met mijn 2 zussen, 1 broer en mijn ouders. Ik ben in Amsterdam Zuid geboren en de rest van mijn gezin ook. Behalve mijn ouders die zijn 30 jaar geleden naar Nederland gekomen om hier te werken. Mijn vader is nu met pensioen en mijn moeder werkt ook niet meer. Mijn ouders hebben allebei in een fabriek gewerkt. En daarna in een hotel. Ik vind dat helemaal niets. Ik wil later iets met computers doen. Ict’er noemen ze dat volgens mij. Ik weet niet of mij dit gaat lukken, maar dat is wel wat ik wil. We hebben altijd in dezelfde buurt gewoond. Mijn ouders wilden namelijk nooit verhuizen, ondanks dat het huis niet echt heel ruim was. Dit kwam namelijk omdat mijn ouders de buurt goed kennen en de buren ook. Zij voelen zich veilig in hun woonomgeving. Dit geldt voor mij eigenlijk ook wel. Ik kon altijd lekker buitenspelen vroeger met andere kinderen. Met deze kinderen ben ik dan ook opgegroeid. Na de basisschool ging ik naar een andere middelbare school dan de meeste kinderen uit de buurt. Ik had namelijk een ander advies gekregen dan de meeste kinderen uit de buurt.

Ik ging naar school in Amsterdam West. Daar kwam ik meer in aanraking met jongens en meisjes met dezelfde culturele achtergrond en vele andere verschillende culturen. Bij mij in de buurt wonen voornamelijk Nederlandse mensen. Ze zijn wel oké, maar ik heb niet echt een band met ze, al ken ik ze al lang en zij mij ook. Dan heb ik het bijvoorbeeld over de buren en andere mensen uit de buurt. De mensen die ik ken zeg ik gedag, en heel af en toe een praatje, maar veel meer niet, omdat ik vaak het gevoel heb dat ze schijnheilig zijn. Ze doen wel aardig in je gezicht, maar vervolgens lopen diezelfde mensen je wel zwart te maken in onder andere de media etc, als het gaat om probleemjongeren, Marokkanen enz.Dit geldt ook voor de jongeren uit de buurt. Vroeger speelde we wel veel buiten, maar sinds ik ouder ben merk ik dat ik andere interesse heb dan de andere jongeren uit de buurt. Misschien omdat ik Marokkaans ben. Ik weet het niet.

SCHOOL

Op school waren/zijn er altijd verschillende soorten groepjes. Daar bedoel ik mee. Je had bijvoorbeeld ‘nerdjes’, ‘ hippies’, ‘sukkels’, ‘wannebe’s’, enz. Daarnaast waren eigenlijk de groepen verdeeld in, Marokkanen, Turken, Surinamer, Nederlanders, en al het andere. Ik ging eigenlijk gelijk om met de jongens die van Marokkaanse afkomt waren. De groep jongens met wie ik omga bestaat uit ongeveer 7 jongens. Ik kan mezelf ik hun terug zien. We verstaan elkaar. Daar bedoel ik mee, we spreken vaak straattaal, en af en toe Marokkaanse woorden erdoorheen. Ook hoef ik soms maar weinig te zeggen en iedereen weet waar je het over hebt. Ik denk dat dit voor mij mijn jeugdsubcultuur is. We hebben tenslotte bijna allemaal hetzelfde kapsel, dragen eigenlijk alleen maar merkkleding, hebben allemaal dezelfde religie, luisteren naar dezelfde muziek op onze ipod of onze telefoons. Ook zitten we vaak op het internet, msnen, surfen, spelletjes doen en Hyven of muziek luisteren. We luisteren vaak naar Marokkaanse muziek, house, of rap. Zowel Nederlandse, Marokkaanse, Amerikaanse rap

Ook hebben we omgangsvormen waar we ons aan houden. Daar bedoel ik mee. We groeten elkaar op dezelfde manier. We schelden elkaar zijn familie niet uit, alleen als grap. Haha. We doen allemaal aan kickbox, omdat we dit leuk vinden en zodat ik voor mijzelf op kan komen. Sommige jongens trainen vaker dan de andere, omdat ze ook wedstrijden vechten. Ik train 3 keer in de week. Daarnaast ‘chillen’ en ‘spacen’ we gewoon vaak. Ook blowen we regelmatig. De jongens die fanatiek trainen blowen niet zo vaak, omdat ze niet goed kunnen combineren met de sport. Ik blow af en toe met de jongens in de coffeeshop of bij iemand thuis. Ik ga eigenlijk alleen met deze jongens om. Na school ben ik met hen of ik ben thuis. Ik werk niet en ken eigenlijk niet heel veel mensen. Ja, gewoon jongens van de straat enz. Ik heb een paar keer gesolliciteerd, maar ben niet aangenomen. Daarna heb ik het niet meer geprobeerd.

THUIS

Bij mijn thuis kan ik niet blowen. Mijn ouders weten niet dat ik blow. Zij begrijpen dat toch niet. Mijn moeder is 57 jaar en mijn vader is 65. Vergeleken met ouders van die andere jongens zijn ze wel oké. Mijn vader kan wel streng zijn, maar mijn moeder is heel lief. Ik mag veel dingen zelf bepalen. Misschien wel teveel. Ik zou het ook fijn vinden om soms iets niet te mogen. Ik weet eigenlijk niet eens of ik daar naar zou luisteren als ik iets niet zo mogen. Het klinkt raar, maar ik heb al vanaf jongs af aan mijn dingen zelf moeten regelen, onder andere omdat mijn ouders niet goed Nederlands spreken. Daardoor snapte ze vaak dingen niet. Ze wouden me wel helpen, maar konden het vaak niet. Ze hebben me wel vaak gezegd dat ik naar school moet gaan, omdat het belangrijk is. Ik vind het zelf ook belangrijk dus dat hou ik wel vol. Ze zeiden wel ga naar school, maar ze weten bijvoorbeeld niet wat voor school ik doe, of wat ik later wil worden. Maar bijvoorbeeld bij huiswerk maken konden ze vaak niet helpen. Ik probeerde het vaak zelf en als ik er niet uit kwam vroeg ik mijn oudere broer of zus. Lukte het nog niet dan ging ik naar de huiswerk klas. Oké heb ik de keuze zelf moeten maken naar welke school ik zou gaan. Mijn ouders vonden het wel goed. Niet omdat ze niet geïnteresseerd waren, maar ze snapte er toch niets van. Ik merk wel dat ik daardoor zelfstandiger ben geworden vergeleken met andere jongens. Die ouders van hun regelen alles voor ze. Ze kunnen niet eens een brief posten bij wijze van spreken. Ik ben wel tevreden over mijn opvoeding. Alleen vind ik het wel jammer dat mijn ouders niet goed Nederlands spreken. Ik kan zelf niet vloeiend Marokkaans. Ik merk dat het soms botst. Ze begrijpen niet hoe het hier op straat en in de buitenwereld eraan toe gaat.

Mijn ouders pakken sommige dingen niet altijd goed aan, waardoor het soms botst. Bijvoorbeeld uitgaan. Mijn ouders willen helemaal niet dat ik ga. Ze vinden het niet goed. Er zijn daar alleen slechte dingen daar bedoelen ze mee: alcohol, drugs, etc. Dingen die voor moslims niet mogen. Ze begrijpen niet dat ik als ik uitga ik gewoon wil chillen met mijn vrienden. We gaan gewoon lachen en maken er een leuke nacht van. Niet dat we altijd binnen komen in een club, vaak komen we niet binnen vanwege het deurbeleid. Natuurlijk is er ook alcohol en drugs aanwezig, maar die gebruiken ze overdag ook. Ik drink zelf niet, maar blow wel. Maar sommige dingen vertel ik gewoon niet aan mijn ouders, omdat ik me schaam. Ik kan daar niet met ze over praten. Ze vragen er ook nooit naar. Dus waarom moet ik het vertellen. Als ik over iets wil praten waar ik mee zit dan ga ik naar mijn vrienden. Ik denk dat je opvoeding wel te maken heeft met of je meedoet met een jeugdsubcultuur en welke.

Voeg een reactie toe

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website