De laatste dagen in de zon

Joop werd in 1940 geboren en groeide op in Amsterdam. Zijn vader is diamantslijper en moeder is huisvrouw. Joop was enig kind maar dat heeft hem nooit dwars gezeten. “Ik vermaakte me eigen prima alleen en op straat was genoeg te beleven”. Zijn jeugd bestond uit school, ravotten met jongens uit de buurt, vakanties naar Friesland en heeft geen problemen gekend. “We hadden goed thuis, niets te klagen en m'n ouders hebben altijd het beste met me voor gehad”. Joop beschrijft ze ouders als goede mensen. “Kan niemand een kwaad woord over zeggen”. Er werd goed voor hem gezorgd en Joop heeft naar eigen zeggen een degelijke opvoeding gehad waarbij hem niets ontbrak. “De enige keer dat de bom barstte was toen ik met me vingers in de drankkast van pa zat”. Joop lacht erbij en vertelt me dat ie van z'n leven nog nooit zo hard gerend had.

Joop was altijd al goed met zijn handen en techniek vond hij dan ook fascinerend. Na de basisschool koos hij voor een technische opleiding. Vooral metaaltechnieken spraken hem aan en Joop heeft deze opleiding dan ook afgemaakt. “Heb een leuke tijd gehad daar en ik heb er nooit echt moeite gehad want ik had er plezier in”.
Joop begon zich in die tijd ook te interesseren voor muziek. Geïnspireerd door rock & roll en country muziek begon hij basgitaar te spelen. “Ik deed maar wat. Heb mezelf aangeleerd te spelen en het ging me eigenlijk goed af, ik had er wel ‘feeling’ voor, maar heb er toen eigenlijk weinig mee gedaan”.

Met zijn diploma op zak wilde Joop meteen werken. Hij wilde zijn eigen centen verdienen.
Joop is aan de slag gegaan als lasser. Toen ik hem vroeg waar hij is gaan werken moest hij echt even nadenken. “Ik heb echt overal gewerkt! Van Groningen tot aan Rotterdam, een paar maanden in Duitsland, er viel overal wel wat te lassen”.

Rond zijn twintigste levensjaar begon Joop vaker te werken in de haven van Rotterdam en begon hij steeds meer op en aan schepen te werken. Op deze manier rolde hij steeds meer in het scheepswerk en hij besloot toen ook om op de schepen te gaan werken. Vanaf dat moment heeft Joop eigenlijk de hele wereld rondgevaren en veel plaatsen op onze aarde gezien. “Het was een leuke tijd maar het was beslist geen gezellige reis om de aarde. Ik heb hard moeten werken voor m'n centen en zo lekker lig je nou ook weer niet op je bed in die schepen. Voor de helft van de tijd was ik aan het sleutelen en pijpen aan het lassen in die machinekamers. Warm! Dus genieten van het mooie uitzicht was er ook niet bij!”

Na een jaar of drie op schepen te hebben gewerkt en een totaal van tien jaar te hebben gewerkt bij lasbedrijven had Joop het wel gezien. “Ik ben samen met een vriend een taxibedrijfje begonnen, lekker voor onszelf, geen baas weet je wel. Heb goud geld verdiend op die taxi, booming business was dat!” Hier kwam de technische aanleg ook vaak van pas want Joop onderhield en repareerde zelf zijn taxi. “Ik werkte soms twaalf uur per dag, lagen we ’s avonds laat nog op straat onder die taxi te sleutelen”lachte Joop. “Maar ik vond het niet erg hoor!”
Ook pakte Joop ’s avonds zijn basgitaar weer op en speelde hij mee met de muziek die hij dan opzette. “Ik deed dan de bas laag op de versterker en dan speelde ik de baslijn zelf zoals ik dat ook deed om het mezelf aan te leren.” Joop leerde in die tijd mensen kennen die net als hem geïnteresseerd waren in rockmuziek en samen zijn ze een bandje gaan vormen. “Jammer dat we dat nooit écht hebben doorgezet, we waren goed hoor!” Uiteindelijk viel de groep uit elkaar toen één van de bandleden er op een dag vandoor ging met een peperdure versterker. “Die eikel is naar Duitsland gegaan met dat ding, hebben hem nooit meer teruggezien”.

Toen Joop ongeveer dertig jaar was ontmoette hij de vrouw waar hij datzelfde jaar nog mee zou trouwen. Duidelijk een onderwerp dat zwaarder ligt dan voorgaande onderwerpen. Joop ontmoette haar en niet veel later was ze zwanger. “In die tijd lag dat nog anders hoor. Dan was het eigenlijk wel ze vanzelfsprekend dat je ging trouwen. Ik was eigenlijk nooit zo van de relaties en ik was sowieso geen vrouwenversierder dus ik heb gedaan wat eigenlijk van me verwacht werd.” Joop beschrijft zijn getrouwde tijd als een minder plezierige kant van zijn leven. Zijn toenmalige vrouw en hij leefden van ruzie naar ruzie. Joop vertelde dat hij lange werkdagen maakte op de taxi. Hij had geen zin om thuis te zitten. Joop beschrijft het als een ongezonde relatie. Over zijn zoon vertelt hij niet veel. Wel vertelt hij dat hij al een aantal jaar geen contact meer heeft met hem. “Ik vind het jammer, hoe het gegaan is maar ik kan de tijd niet terugdraaien. Het is gebeurd en daar valt weinig aan te doen.” Joop is gescheiden van zijn vrouw.

Op de taxi was er in die periode ook minder geluk toen Joop ontdekte dat zijn vriend hem al geruime tijd bedonderde en geld achterhield. Hij vertelt mij dan ook dat hij moeilijk nog mensen kan vertrouwen. “Toen al helemaal! Ik ben meteen in me eentje op die taxi gaan zitten!”
Daar kwam nog bij dat de taxibranche werd vrijgegeven en dat de dure vergunningen naar nul gereduceerd werden.
“Dat was eigenlijk me ouwe dag voorziening”, vertelt Joop enigszins gefrustreerd.

Tegenwoordig is Joop getrouwd met een vrouw die hij heeft leren kennen via een penreleatie. Ze is afkomstig van de Filipijnen en nadat Joop haar vaak bezocht had zijn ze uiteindelijk getrouwd. Zij had al een dochter en Joop is dus meteen ook stiefvader geworden.
Het is zijn grote droom om zeer binnenkort zijn boot en huis te verkopen en te emigreren naar de Filipijnen. Het land daarvoor heeft hij al gekocht.

“Nou alleen nog een huisje daar bouwen en dan lekker genieten in de zon, hengeltje erbij, ik hoop dat ik het nog mag meemaken!”