Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal

Auteur

Dit is het verhaal van mevrouw Benali

Dit is het verhaal van mevrouw Benali, Mevrouw Benali geschets heel kort en duidelijk hoe haar leven eruit heeft gezien. Van hoe ze haar leven in Marokko doorbrengt en hoe haar kinderen en zijzelf Nederland ervaren.

Mevrouw Benali is in 1941 geboren in het noorden van Marokko in de stad genaamd Tanger. Mevrouw Benali komt uit een groot traditioneel gezin, dat bestaat uit 9 kinderen, mevrouw Benali is het vijfde kind. Beide ouders van mevrouw Benali leven niet meer. Vader is overleden toen de eerste kind van mevrouw Benali 12 jaar (1971) was, moeder is overleden toen mevrouw Benali 50 (1991) was. Mevrouw heeft deze periode als heel erg emotioneel beschreven.

Mevrouw Benali is niet naar school gegaan. Ze geeft aan nooit behoefte te hebben gehad om onderwijs te volgen. Zij wilde een goede huisvrouw worden en haar ouders en toekomstige man gelukkig maken. Mevrouw Benali kreeg wel Quraanlessen thuis, omdat vader dat heel belangrijk vonden dat zijn kinderen les kregen in de islaam en op de hoogte waren van de belangrijkste normen en waarden van de islaam.

Toen mevrouw Benali 16 jaar (1957) was, werd er om haar hand gevraagd, dat wil zeggen dat ze een huwelijksaanzoek kreeg. Mevrouw was heel erg blij en zag het ontzettend zitten om een eigen gezin te stichten. Mevrouw heeft ook haar ja-woord gegeven aan meneer Benali. Meneer Benali is een lieve en zorgzame man, mevrouw Benali is tot de dag van vandaag nog steeds verliefd op meneer Benali. Alhoewel er soms problemen waren, maar dat heb je in elke gezin.

Mevrouw Benali is officieel getrouwt toen zij 17 jaar was, op haar 18de kreeg zij haar eerste kind. Hun geluk kon niet op haar eerste zoon Youssef Benali werd geboren, Youssef was een heel mooi kind, zegt mevrouw met een grote glimlach. Youssef Benali werd op 20 december 1959 geboren in Tanger. Na Youssef kreeg mevrouw nog 3 andere kinderen. Hakim is geboren op 31-mei-1961, Fouad is geboren op 02 februari 1964 en Mohammed is geboren op 15 augustus 1970 zijn. Mevrouw heeft in tussentijd 2 miskramen gehad. Over deze periode zegt mevrouw: Ik voelde mij niet goed in mijn vel, ik dacht ik ben toch een vrouw ik moet toch kinderen baren? Hoe komt het dan dat ik ze verlies? Mevrouw voelt zich nog steeds schuldig hierover, maar zegt dat alles zo zijn redenen heeft en dat alles goed komt met de wil van Allah.Ik ben altijd een huisvrouw geweest nu nog. Ik heb nooit behoeft gehad om buitenhuis te werken. Voor de kinderen zorgen heb ik altijd als de beste baan gezien die er bestaat.

De heer Benali was een heel druk mannetje en had zijn eigen winkel, mevrouw en kinderen kwamen niets te kort. Toen de kinderen wat groter werden, heeft de heer Benali ervoor gekozen om een 2de vrouw te huwen. Mevrouw weet niet meer in welke periode dat was, maar haar eerste zoon was toen tussen de 12-14 jaar oud(1971-1974). Deze keuze van meneer Benali heeft haar erg veel pijn gedaan. Weer dacht mevrouw Benali dat de miskramen hier mee te maken hadden en dat zij als vrouw heeft gefaald. Mevrouw Benali heeft met grote teleurstellingen haar toestemming gegeven aan haar echtgenoot. Mevrouw Benali vindt het nog steeds erg, maar zegt veel van haar man te houden. De komst van de 2de vrouw Fatima heeft in het begin voor veel ruzie’s gezorgd. Uiteindelijk heeft de heer Benali ervoor gekozen om een klein huis te huren voor Fatima, zodat de ruzie’s minder werden. Meneer Benali heeft altijd geprobeerd om beide vrouwen gerust te stellen. Meneer Benali kreeg met Faima 2 kinderen.

De huwelijk van de oudste zoon van mevrouw Benali was een hoogtepunt in haar leven. Zoon komt op een dag naar zijn moeder en verteld haar dat hij een ‘goed’meisje heeft gevonden om mee te trouwen. Mevrouw is gelijk enthousiast en verteld het aan zijn vader. Vader die zag het in het begin niet zitten, vond zijn zoon nog te jong om in het huwelijksbootje te stappen. Youssef was 18 jaar toen hij wilde trouwen op zijn 19de (1978) is hij officieel getrouwt. Uiteindelijk heeft meneer Benali zijn zegen gegeven. Mevrouw Benali was heel erg blij met haar toekomstige schoondochter Fadila. Fadila kwam uit een goed en respectvolle familie. Mevrouw Benali heeft het elke keer over haar oudste kind Youssef, de andere kinderen wordt niet veel over gesproken. Mevrouw zegt: de andere kinderen waren altijd heel stout en luisterde nooit naar mij, alleen na hun vader. Daar heb ik het altijd moeilijk mee gehad. Youssef hielp mij altijd met allerlei dingen in het huishouden en knuffelde mij heel vaak. Ik houd van al mijn kinderen, maar Youssef zal altijd een speciaal plek in mijn hart hebben.
De 2 kinderen Hakim, Fouad zijn alle twee naar de toekomstige Nederland toe gegaan. Zijn zij in dezelfde jaar naar Nederland toegegaan 1990. Mevrouw Benali zegt ik voelde mij heel ongelukkig hoe moeten mijn kinderen zich alleen redden in de koude Hollanda. Niemand zal voor hun zorgen, zij zorgen hier al niet voor zichzelf als ik er ben, laat staan als zij helemaal alleen zijn in een vreemd land. Mevrouw Benali vond het heel erg jammer, maar was heel erg blij dat Youssef in haar buurt was.

Mevrouw Benali heeft Nederland nooit gezien en was altijd benieuwd hoe het aan toe ging in de rijke Hollanda. De kinderen van Benali werkten heel hard in Holland en kwamen elke zomer naar Marokko met hele mooie dingen. Ook deze kinderen trouwden met meiden van Marokko en zijn weer teruggekeerd naar Holland. Mevrouw Benali vertelt: Mijn kinderen zijn altijd vol lof over Nederland, zij zijn hier gelukkig. Ik besef nu dat zij Marokko altijd als vakantieland zullen zien en Nederland als hun thuisland. Ik ben gelukkig, omdat mijn kinderen gelukkig zijn. Nu leidt ik een zorgloos leven, wetend dat mijn kinderen goed terecht zijn gekomen.

Mevrouw is nu een oud en wijs vrouw die elke dag van haar leven geniet, kinderen zijn gelukkig en zij geniet volop van haar kleinkinderen. Mevrouw Benali woont nog steeds in Marokko en komt alleen naar Nederland als haar kinderen een visa voor haar sturen. Hier viert zij de feestdagen. Mevrouw in momenteel (20 november 2009) in Nederland en gaat hier ook de offerfeest vieren. Nederland is een mooi land, maar Marokko kan niemand van mij afpakken. Ik mis mij kinderen elke dag, maar ben ontzettend blij dat niet al mijn kinderen in Nederland wonen. Zo kan ik toch van iedereen genieten.

Voeg een reactie toe

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website