Portretten uit Onderzoek in de Buurt — een onderzoeksprogramma van de Kenniskring Sociaal Beleid, innovatie en Beroepsontwikkeling van de Hogeschool Utrecht

OUDER WORDEN

Ik moet mezelf tegenwoordig afremmen, dat ik niet teveel doe

Mevrouw A. is sinds drie jaar woonachtig in het seniorencomplex ‘Veldhof’, te Veldhuizen. Hiervoor heeft ze vele jaren doorgebracht in De Meern, een buitenwijk van Utrecht. Mevrouw deelt haar verleden, heden en toekomst in dit portret.

Korte levensgeschiedenis:
Drie jaar geleden is mevrouw A. in Veldhof komen wonen. Een wooncomplex voor senioren (55+) die daar zelfstandig kunnen wonen maar ook een beroep kunnen doen op de aanwezige zorg. Rondom het complex zijn allerlei voorzieningen gecentraliseerd zoals een gezondheidscentrum, supermarkt en een activiteitencentrum. Mevrouw A. is hier alleen komen wonen. Twintig jaar geleden is ze helaas haar man verloren aan kanker.

Mijn zonen komen ieder ongeveer 1 keer in de week bij mij langs. De kinderen zien elkaar bij mij, ik ben blij dat ze geen ruzie hebben.

Mevrouw is geboren in Waalwijk, Noord-Brabant. Daar heeft ze haar jeugd doorgebracht. Toen ze haar man ontmoette is ze naar De Meern in Utrecht verhuisd. Daar heeft ze 55 jaar gewoond, 38 jaar samen met haar man. Haar man is altijd werkzaam geweest bij de Post als afdelingschef.
Mevrouw A. en haar man hebben samen 4 zonen en één dochter. Die wonen in Utrecht, Kamerik en Nieuwegein. Mevrouw heeft 4 kleinkinderen van haar 2 zonen en 1 achterkleinkind. Mevrouw vertelt trots over haar kleinkinderen en achterkleinkind, die zijn erg belangrijk voor haar. Er hangen in het appartement veel foto’s van haar familie. Van haar man staat ook een grote foto in de kast. Mevrouw omschrijft haar contact met haar kinderen als volgt; ‘Mijn zonen komen ieder ongeveer 1 keer in de week bij mij langs. De kinderen zien elkaar bij mij, ik ben blij dat ze geen ruzie hebben.’. Mevrouw gaat ook nog zelf naar haar kinderen toe. Ze rijdt nog auto en fietst nog. Haar dochter ziet ze vaker.

Belangrijke dagelijkse bezigheden vroeger en nu:
Vroeger heeft mevrouw vrijwilligerswerk gedaan via de kerk; gezinszorg. Studeren heeft ze nooit kunnen doen, daar was geen geld voor volgens mevrouw. Naast dit gezinswerk heeft ze haar verantwoordelijkheid voor het huishouden genomen. ‘Ik ben altijd al actief geweest met alles en nog wat, stilzitten is niks voor mij.’ Dat blijkt ook uit haar huidige bezigheden.
‘Ik moet mezelf tegenwoordig afremmen, dat ik niet teveel doe’, zegt mevrouw A. Ze heeft het hier drukker dan ooit tevoren. Toen ze hier kwam wonen was ze bang dat ze niets meer te doen zou hebben maar het tegendeel is nu een feit. Mevrouw is actief bij de bewonerscommissie, doet veel mee aan activiteiten in het buurtcentrum zoals Koersballen en Gym. Ze heeft verder veel sociale contacten binnen Veldhof. Mevrouw A. is katholiek en gaat iedere week naar de kerk. Wanneer ze met de auto gaat neemt ze verschillende mensen mee die in Veldhof wonen en niet meer mobiel zijn. Met haar dochter gaat ze binnenkort op vakantie naar de Provence. ‘Ik heb hier een boek liggen om te lezen over deze streek’, aldus mevrouw A.

Ik wil niet afhankelijk worden van anderen. Ik heb altijd veel voor anderen gedaan maar zelf om hulp vragen vind ik lastig.

Beschrijving van een doorsnee dag:
Volgens mevrouw is iedere dag anders. Ze staat wel altijd vroeg op en 1 keer in de twee dagen doet ze boodschappen. Verder zijn haar sociale activiteiten in het buurtcentrum op vaste dagen. Wat ze de rest van de week doet, hangt van haar afspraken af die ze heeft gemaakt. Het weekend is gereserveerd voor familiebezoek. Mevrouw gaat dan op bezoek bij haar kinderen of de kinderen komen bij haar. Op zondag gaat ze naar de kerk in de Meern

Leefomgeving:
Mevrouw A. vindt haar huis heerlijk. Ze woont op de tweede verdieping en kijkt uit op de gemeenschappelijke ‘tuin’. ‘Thuis had ik een prachtige tuin voor mezelf en die mis ik wel’, vertelt mevrouw A. Mevrouw A. noemt nog wel haar oude huis in de Meern haar ‘thuis’. Mevrouw A. is zeer tevreden over het complex waarin ze woont. Ze heeft veel sociale contacten en de voorzieningen zijn allemaal in de buurt. Mevrouw is mobiel dus ze kan overal heen. Wel heeft mevrouw soms last van overlast van jongeren, die schreeuwen volgens haar nogal eens. Maar mevrouw geeft aan dat ze een beetje doof is dus echt veel last heeft ze er niet van. Ze voelt zich nooit onveilig als ze ‘s avonds laat thuis komt.
Mevrouw A. heeft 55 jaar in de Meern gewoond. Haar contacten met vrienden uit die oude buurt zijn makkelijk te onderhouden en ze kan ook iedere zondag naar de kerk in de kerk waar ze altijd is geweest. De Meern is tien minuten rijden vanaf haar huidige woonplek.

Netwerken:
Met haar dochter gaat mevrouw veel om, die woont in Utrecht. Haar 4 zonen komen regelmatig bij haar over de vloer of ze gaat naar hen zolang ze nog auto kan rijden. Het contact is goed volgens mevrouw. De kinderen zien elkaar alleen als ze bij haar over de vloer komen, er is dus weinig onderling contact bij de kinderen. Mevrouw geeft aan dit niet echt een probleem te vinden. Mevrouw heeft veel sociale contacten uit Veldhof en nog wat oude vrienden uit de Meern. Ze merkt wel dat die oude vrienden wat afnemen want er vallen steeds meer mensen om haar heen weg van vroeger. De contacten worden opnieuw opgebouwd in Veldhof. Deze contacten zijn wel vaak ‘lichte’ contacten. Volgens mevrouw zijn het meer kennissen. ‘Met een paar mensen heb ik wel wat meer contact maar iedere dag zie ik ze niet.’

Mevrouw heeft contact met de bewonerscommissie maar die commissie bestaat niet uit professionals. Verder heeft ze niet echt te maken met professionals in haar omgeving. In het activiteitencentrum doet ze mee aan de activiteiten maar is niet betrokken bij de organisatie van de activiteiten. Op het gebied van gezondheid heeft ze contact met haar dokter en daar is ze tevreden over.

Zelfopvatting:
Mevrouw vindt zichzelf sociaal, vitaal en ze houdt van organiseren.
Mevrouw vindt zichzelf nog zeer actief. Ze moet zichzelf wel wat afremmen doordat ze hartritmestoornissen heeft. Ze merkt dat ze soms teveel doet en dat haar lichaam dat niet meer aankan. Als slechte eigenschap geeft mevrouw A. aan dat ze moeilijk een grens kan bepalen voor zichzelf en dat ze soms overenthousiast is. Mevrouw A. voelt zich helemaal niet eenzaam. ‘Ik denk dat niemand eenzaam is in Veldhof’, zijn haar woorden hierover. Mevrouw gaat nog op vakantie en is nog mobiel. ‘Ik ben vitaal en hoop, dat nog lang te blijven’

Mevrouw A. denkt zelf dat ze overkomt als een druk, sociaal mens. Ze is vaak van huis, in tegenstelling tot haar meeste medebewoners. Verder denkt mevrouw dat mensen haar vriendelijk vinden. ‘Ik maak met iedereen een praatje in de galerij’, aldus mevrouw over zichzelf. Een negatieve eigenschap vond mevrouw moeilijk om te bedenken, ze dacht dat mensen haar misschien te druk kunnen vinden of een beetje chaotisch.

Het verdriet slijt maar ik voel zijn verlies nog elke dag.

Toekomstbeeld:
Omdat mevrouw nog zo vitaal is ziet ze de toekomst rooskleurig in. Ze hoopt nog een aantal jaren zichzelf te kunnen redden en mobiel te blijven. Mevrouw geeft aan dat ze het heel erg zou vinden als deze mobiliteit weg zou vallen, dit betekent veel voor haar. ‘Ik wil niet afhankelijk worden van anderen. Ik heb altijd veel voor anderen gedaan maar zelf om hulp vragen vind ik lastig’, aldus mevrouw A. Mevrouw hoopt ook nog in de toekomst wat reizen te maken met haar dochter, hier haalt ze veel voldoening uit.