Mijn Puberteit

Mijn puberteit

Mijn naam is Kathleen Blokland en ik ben 19 jaar. Ik ben in Nederland geboren, maar oorspronkelijk kom ik uit Suriname. Ik woon sinds 2 jaar in een 1-kamer flat in Amsterdam West. Ik doe de opleiding secretarieel medewerker niveau 3 mbo. Ik heb een vriend waar ik heel vaak ben. Ik werk parttime bij Albert heijn. Ik heb eindelijk een stabiele plek voor mezelf om tot rust te komen en dat ik thuis noem.

Voor het bovenstaande heb ik heel hard moeten werken om het te bereiken, mijn thuissituatie was niet altijd rozengeur en maneschijn. Mijn moeder, mijn broertje en ik waren het meest van de tijd dakloos. Sinds mijn 11de jaar raakte mijn moeder steeds haar woning kwijt(ontruiming) door een diversiteit van problemen die mede dankzij mijn moeders vriend zijn ontstaan. Mijn moeder zat tot over haar oren in de schulden en het zag er niet naar uit dat het op korte termijn opgelost zou worden. Op gegeven moment betaalde ze de huur niet of ze betaalde de huur en dan elektra niet. Mijn moeder moest kiezen welk van die vaste lasten prioriteit had op dat moment. Mijn moeder zocht haar toevlucht van haar situatie in gokken(bingo). Ik zag dat mijn moeder door het bos de bomen niet meer zag maar ze probeerde zich toch staande te houden ondanks alle tegenslagen.

Ik kan me nog herinneren; ik zat in mijn examen periode van het Vmbo toen we geen elektra hadden, zo zat ik met kaarslicht te studeren. Ik heb gelukkig mijn vmbo diploma behaald en ging toen naar de ROC. Ik heb samen met mijn moeder en broertje in een kamer bij verschillende mensen of familieleden gewoond. Mijn moeder kreeg vaak een woning aangeboden, maar dan raakte ze het binnen 6 maanden weer kwijt. In die periode ging ik vaak bij me zus logeren.
Ik kon bij haar mijn ei kwijt. Ik heb een heel goede band met mijn zus.Mijn zus sprak me steeds moed in; niet opgeven, doorzetten en dat ik ervan moest leren en niet net zoals mijn moeder in een dergelijk situatie moest belanden. Op de tiende verjaardag van mijn broertje werden we heel vroeg in de ochtend ontruimd. Ik was er heel verdrietig van. Ik wist niet wat mijn overkwam, ik kon nog net op tijd een paar van mijn spullen inpakken.

Mijn broertje en ik gingen bij mijn zus wonen. Hier moest ik een kamer met mijn broertje delen. Het was veel beter dan op een kamertje van 3 bij 2 met mijn moeder en broertje, want op dat punt van mijn leven schaamde ik me zo voor mijn moeder (het onverantwoordelijke gedrag dat ze vertoonde en dat ze daar zo laconiek over kon doen) dat ik niet meer onder een dak met haar kon wonen. Achteraf denk ik dat het gedrag dat mijn moeder vertoonde, dat het haar verdedigingsmechanisme was. Mijn moeder woonde hier en daar en overal, zij liever dan ik. Bij mijn zus ging het niet altijd goed maar vaak was het wel leuk en gezellig met mijn neefjes. Ik heb de bevalling van haar tweede zoon van dichtbij meegemaakt, dat was wel bijzonder.

Door mijn zus kwamen we in contact met Bureau Jeugdzorg (ik) en Pleegzorg (mijn broertje). Ik kreeg een gezinsvoogd toegewezen, ik had veel gesprekken met haar gehad over hoe het thuis was, mijn gevoel en emoties om de gang van zaken met mijn moeder en het wonen bij mijn zus. Mijn moeder wilde natuurlijk niets met de hulpverlening te maken hebben. Mijn moeder vond; ze kunnen niets voor je doen dus hoef ik mijn vuile was niet buiten te hangen. Ik heb bijna 4 jaar bij mijn zus gewoond onder begeleiding van BJAA. Na 2 jaar kwam ik bij Nieuwe Perspectieven, met hulp van hun ging ik naar begeleid wonen en daarna zelfstandig.

Ik wil me onderscheiden van mijn moeder, ik wil het tegenovergestelde van haar worden en het veel beter gaan doen. Ik zag mijn leeftijdsgenoten om me heen met soortgelijke problemen kampen en ze belandde in de criminaliteit. Ik wilde dat niet voor me zelf. ik heb een andere keuze dan hun gemaakt. Ik ga nog steeds naar school en haal goede cijfers. Dit doe ik omdat ik later een goede baan wil. Ik ben blij met alles wat ik tot op heden heb bereikt en probeer het zo te houden en beter te laten gaan.