Levenslijn Joke de Lange

Van baby tot vrouw

Een verhaal over een hardwerkende vrouw, moeder en buurtbewoner.

De levenslijn

De Vuister

Voor mijn opdracht sociaal verhaal heb ik een bezoekje gebracht aan een buurtcentrum in Koog aan de Zaan genaamd De Vuister. In dit buurtcentrum zijn ontelbaar veel activiteiten te doen en vooralsnog hoeft het buurtcentrum niet bij de gemeente aan te kloppen voor subsidie. Het buurthuis is erg populair en blijft met de jaren groeien. Er zijn veel verschillende mensen te zien. Van gemeente werkers tot ouderen. De mensen zoeken de gezelligheid op in het buurtcentrum. Bijgevoegd de foto's.

De Vuister is in 1980 gebouwd en wordt sinds 1 januari 2008 beheerd door Stichting Buurtcentrum de Vuister, deze is destijds opgericht door o.a. Henk Meijerink, Paul Komen en Erik Rem. Deze mannen zijn nog steeds als vrijwilliger bij het buurtcentrum betrokken. Sinds 1 januari 2013 word het door alleen nog maar vrijwilligers gerund. Één daarvan is Janny van Tuijl, voorzitter van De Vuister. Ik had het genoegen met haar kennis te maken en ik ben via Janny terecht gekomen bij een voormalig buurthuis bezoekster genaamd Joke de Lange. Deze mevrouw vond het wel leuk om samen met mij een levenslijn te maken en ik was welkom bij haar thuis.

Wie is Joke en wat is haar verhaal?

Joke is geboren in 1936 in Putten. Haar vader werkte tussen de marine en haar moeder was huisvrouw. Joke heeft als klein meisje van 9 jaar oud de oorlog meegemaakt. Voor haar was dit een zware tijd. Joke haar vader zat in een concentratie kamp en bij haar thuis was er weinig eten dus moest ze langs de huizen om brood te vragen, maar niemand had te eten. Het was een zware tijd. Toen de Canadezen kwamen ging het wat beter, ze dachten dat zij ook een Canadees meisje was (door haar lange vlechtjes) en namen haar vaak mee in de auto en Joke haar moeder kreeg cadeaus van de Canadees. Na 4 maanden kwam Joke haar vader weer terug uit het kamp door papieren van de marine.

Na de oorlog ging haar vader werken bij Honig in Zaandam. De werkgevers kwamen erachter dat hij kok was en mocht hij gaan werken in een proefwinkel van Honig, dus verhuisde ze naar Zaandam. Vader heeft niet lang daarna meer geleefd door de martelingen in het kamp.

Als tiener wilde Joke graag naar de kunstacademie maar dat werd thuis afgekeurd omdat dat voor “gekken” werd gezien. Dus is Joke naar een industrie school gegaan. Daarna is Joke gaan werken in een naaiatelier in Amsterdam, waar ze een rok heeft mogen maken voor de Belgische prinses. Ze vond het daar niet zo leuk en is gestopt om te gaan werken als een koffievrouw in de bouw.

Ondertussen heeft ze wel haar man Piet leren kennen in de treinreis naar Amsterdam. Ze zijn getrouwd op 26 mei 1958 en 2 jaar later op 27 april 1960 kwam hun eerste kindje. Ze met zijn drieën op een woonark gewoond voor bijna 10 jaar. In 1973 zijn Joke en Piet een kiosk begonnen in een zwembad en ze hebben dit bijna 12,5 jaar gedaan. Na zoveel jaar heeft uiteindelijk het beheer het overgenomen en zijn ze gestopt. Joke ging toen in de commissie van de woningbouw werken. Joke heeft dit met heel veel plezier gedaan en geeft zelf ook aan dat ze het heel fijn vind om met mensen om te gaan. Joke heeft deze baan heel lang gedaan en kwam ook vaak in het buurtcentrum.

Een van Joke haar grote hobby’s was schilderen tot ze daar niet meer aan toe kwam omdat ze zoveel bezig was met het buurthuis en de commissie en is uiteindelijk gestopt in 2008. Joke heeft een hoop voor mensen gedaan. Zo heeft ze ervoor gezorgd dat de karate school dichtbij het buurthuis 1000 euro kreeg. Ze vond het initiatief zo goed omdat, deze karate school er was voor verlegen kinderen en die hielp kinderen zelfverzekerder te worden. Omdat ze zo veel deed voor andere mensen en voor de wijk heeft ze een lintje gekregen in 2012 van de wethouder. In 2015 is Joke heel ziek geweest en heeft bestralingen en een hartoperatie gehad, daarna is ze niet echt meer dezelfde geweest, geeft haar man Piet aan. Gelukkig gaat het nu allemaal weer iets beter als is ze nog wel wat zwak.

De levenslijn van Joke

Relatie: Zoals je ziet bij de rode lijn van relatie staat hij bij 0 omdat je in deze fase liefde en een relatie bent hebt met je moeder. Vanaf dat moment gaat hij naar neutraal omdat Joke wat ouder werd en niet meer als baby bij de moeder is. Vanaf 20 jaar schiet hij omhoog omdat Joke toen haar man Piet leerde kennen en zijn getrouwd toen zij 22 jaar was. Zij zijn nog steeds bij elkaar dus de lijn is alleen maar bovenaan.

Werk: Als je baby bent heb je natuurlijk geen baan dus begint de lijn om neutraal, toen schoot hij tussen 10/20 jaar naar beneden omdat ze toen geen kunstacademie mocht doen wat voor haar ook bij toekomstige werk hoorde. Vanaf 20 schoot hij weer omhoog omdat ze toen ging werken in de atelier, koffiemevrouw en met piet in de kiosk. Vanaf 60 zakte hij af omdat ze nu gepensioneerd is.

Gezondheid: De gezondheid bij de geboorte was goed. Iets voor 10 jaar schoot hij naar beneden omdat het toen oorlog was en er weinig te eten was. Daarna schoot hij weer naar boven en dat is een hele tijd zo gebleven tot ongeveer 70/80 jaar want toen werd Joke ziek.

Emotie: De emotie in het begin is bovenaan. Als baby ben je tevreden en blij. Toen is hij bij 10 jaar weer naar beneden geschoten omdat het oorlog was. Tussendoor even naar neutraal en voor de 20 weer naar het mindere omdat ze de kunstopleiding niet mocht doen. Ook vanaf 20 gaat alles weer naar boven omdat ze Piet leerde kennen en heel gelukkig was. Ook met de geboorte van haar dochter. Net voor de 80 is hij weer laag omdat Joke toen ziek was en dit een grote emotie is. Je word er verdrietig van en ook voor Joke was dit een moeilijke tijd.

Bijgevoegd de levenslijn.

Wat betekend de wijk voor Joke?

Trouw aan elkaar en gezelligheid. Maar ook omdat Joke in de commissie zat van de flats waar ze nu in woont vind ze het leuk om betrokken te zijn bij de wijk.

Media

Geen reacties

Laat een reactie achter