Piet die als geen ander vliegtuigen ziet

Piet[1] is geboren en getogen in een Zuid-Hollands dorpje onder de rook van Schiphol genaamd Treslong, naast het beter bekende Hillegom.

Als eerstgeborene van een gezin wat nu bestaat uit drie kinderen wachtte hem een warm nest, zijn ouders waren ook zeer verheugd om hem in augustus 1965 te verwelkomen.

Jeugd

Zijn kinderjaren waren groot en deels gevuld met plezier: zo bouwde hij enorme kunstwerken van zowel duplo als lego, was hij verder ook vaak buiten te vinden en wees hij daar naar elk vliegtuig en helikopter die hem passeerde in de lucht. Verder overwon hij de waterpokken, zijn melkallergie en alle standjes van zijn ouders over de vieze kleding waarmee hij het huis binnentrad door het spelen in de modder.

In twaalf jaar doorliep hij fluitend zowel de lagere school als het voortgezet onderwijs. Het is dus ook logisch dat Piet op glansrijke wijze slaagde voor zijn vwo-diploma. Zijn familie was extra trots dat hij dit bereikt had aangezien hij had gekozen voor, de destijds moeilijkste, bètarichting.

Toekomstvisie

Nadenken over zijn toekomst deed Piet vaak, hij had namelijk in zijn dromen en fantasieën een pad uitgestippeld als piloot. Dit was een lastige kwestie, gezien het feit dat de opleiding tot piloot een kostbare aangelegenheid was. Daarom besloot hij zich aan te melden voor de opleiding tot luchtverkeersleider bij de Koninklijke Militaire Academie (KMA).

Om aangenomen te worden moest hij een strenge, veeleisende selectie doorlopen. Des te groter was de verbazing dat hij werd aangenomen. Opnieuw hadden zijn ouders dus redenen om trots op hem te zijn, immers slechts twee procent van alle beginkandidaten kwam door de selectie heen.

Vol goede moed vertrok hij halverwege september met de trein naar de KMA in Breda. Na een korte tijd bleek dat deze opleiding anders was dan dat hij zich had voorgesteld. De focus lag namelijk niet geheel op het worden van luchtverkeersleider, maar ook voor een groot deel op het verkrijgen van militaire vaardigheden. Hij werd hier doodongelukkig van, omdat het inging tegen zijn individuele normen en waarden. Hij was namelijk niet bereid tot het uitvoeren van gewelddadige acties.

Diepe put

Piet belandde hierna tijdelijk in een diepe put, totdat hij door een contactpersoon in zijn sociale netwerk gewezen werd op de Lucht Verkeersleiding Nederland (LVNL). Het bleek dat deze opleiding dezelfde selectie als de KMA hanteerde, waardoor de overgang onverwachts soepel verliep. Piet trok zichzelf omhoog uit die put, behaalde de opleiding en verkreeg een baan in de Luchtverkeerstoren op Schiphol waar hij nu nog steeds met mooi uitzicht kan wijzen naar alle vliegtuigen die hem passeren.

Verder vertelde Piet veel steun te hebben ervaren van zijn vrienden. Nooit heeft hij de behoefte gekend om een gezin op te bouwen, aan zijn vrienden had hij namelijk genoeg. En ondanks dat zij geen affiniteit hadden met de vliegtuigwereld, kon hij altijd bij hen terecht voor een goed gesprek (zolang het maar niet alweer over die vliegtuigen ging).

Trots

Op tweeënveertigjarige leeftijd ging hij zijn gemaakte stappen en begaande wegen nog eens langs. Hierbij drong het besef tot hem door dat hij zijn dromen en fantasieën waarschijnlijk niet meer waar kon maken. Dit besef deed hem meer dan hij had gedacht en typeert dit dus ook als een moeilijke tijd. Na deze midlifecrisis, zo rond zijn vijftigste, drong het tot hem door dat hij juist trots mag zijn op wat hij bereikt heeft en dat niemand, zelfs geen piloot, zoveel prachtige vliegtuigen op een dag ziet.

[1] Om redenen van privacy betreft hier een fingeerde naam.

 

De levensloop van Piet ter illustratie

Geen reacties

Laat een reactie achter