Mijn sterke en geweldige oma

Mijn voorbeeld!

beautifull, just like my grandmother.

12 november 1949 .
De geboorte van een vrouw die een groot voorbeeld voor mij is.
van bepaalde mensen hun levensverhaal kun je erg veel leren.

Kindertijd

Mijn naam is Jolina B. en ik ben geboren op 12 november 1946 in Suriname te Paramaribo. Ik heb mijn eerste drie levensjaren in Suriname gewoond voordat ik met mijn familie naar Curaçao vertrok. Dit was in 1949. Daar groeide ik voor de helft van mijn kindertijd op. Ik had geen moeite met de omschakeling, omdat er in beide landen Nederlands werd gesproken en zo ook op de basisschool. In 1953 verhuisde wij terug naar Suriname en daar heb ik de basisschool afgerond.

Vanaf mijn elfde was ik een tweede moeder voor mijn broer/broertjes en zussen. Mijn moeder kreeg bijna elk jaar een kind. Mijn moeder had twaalf kinderen waarvan twee op vroege leeftijd zijn overleden. Tien kinderen bleven over waarvan er zes jongens waren en vier meisjes. Ik was de oudste dochter en als vrouw moest je al op vroege leeftijd zelfstandige taken verrichten. Mijn moeder was de kostwinster, omdat vader naar Curaçao vertrok om te werken bij een tankstation (Shell). Mijn moeder stond er thuis dus alleen voor . Ook was mijn moeder was vaak ziek. Ze had last van (bronchitis). Ik moest vaak voor mijn broers/broertjes en zusjes zorgen, kleren wassen, koken etc. Zelf heb ik geen jeugd gehad, wat mijn broers en zussen wel hadden. Die gingen vaak naar buiten en speelde met hun vrienden. Ik bleef binnen want de huishoudelijke taken beruste op mij.
Van school kreeg ik een tegemoetkoming van dertig euro per maand en daarvan moest ik de helft van het geld aan mijn moeder geven, omdat wij het niet zo breed hadden toentertijd. Vroeger wist ik niet beter, dus heb het niet gezien als een dieptepunt uit mijn leven. De verzorgende rol heb ik altijd gehad. Ik zie het ook bij mijn eigen kinderen en kleinkinderen. Ik doe graag dingen voor hen. Kleren wassen, brood maken, etc..

Middelbare school tijd

Op mijn 12e jaar heb ik de ULO (Uitgebreid Lager Onderwijs) school bezocht. Ik ging graag naar school. Zelf had ik niet zoveel vriendinnen waarmee ik uitging, maar wel schoolvriendinnen. Mijn middelbare schooltijd heb ik altijd als iets positiefs ervaren. Ik deed erg mijn best, was erg vriendelijk. maar liet ook zeker niet met me sollen.
Op mijn vijftiende ben ik wezen stappen met een vriendin en op weg naar huis ze uit en op weg naar huis ontmoette ik de man van mijn leven.(47 jaar getrouwd).Hij vroeg of ik verkering met hem wilde en ik zei :”ja.” Toentertijd wilde ik in een verzorgingtehuis werken , maar ze vonden mij te jong en namen mij niet aan. Dat vond ik erg jammer. Op mijn achttiende ben ik aangenomen bij de Kweek A voor het onderwijs om kleuterleidster te worden. Mijn vriend hielp mij met allerlei klusjes op school zoals het in elkaar zetten van een poppenkast.
Dat ik een relatie had hield ik geheim voor mijn familie, want die tijd mochten wij geen vriend of vriendin. Moeder en opa hadden zeggenschap hierover. Mijn grootvader was voogd over mij en mijn broers en zussen en hij moest vaak goedkeuring geven aan bepaalde zaken en als er beslissingen gemaakt moesten worden. Op mijn negentiende raakte ik al snel zwanger en mijn moeder ontdekte dat, doordat ik vaak aan het braken was en veel at. Hetzelfde jaar beviel ik van een zoon. Dit was zeer zeker een hoogtepunt voor mij. Thuis werd er geen voorlichting gegeven. Moeder vertelde alleen dat een jongen niet aan je tiet mocht zitten, anders zou je zwanger worden. Wat natuurlijk niet waar was. Toen ik nog zwanger was kwam de zus van mijn vriend langs om kennis te maken met de familie. Ook maakte de zus een afspraak om langs te komen met haar moeder en over de zwangerschap te praten en hoe verder (trouwen). Beide ouders gaven toestemming om te trouwen en op mijn negentiende leeftijd ben ik getrouwd.(1966)

Op mijn twintigste heb ik mijn school afgerond. Op mijn eenentwintigste werd ik weer zwanger en op mijn tweeëntwintigste ben ik bevallen van een dochter. Wij waren erg blij en gezegend. Op gegeven moment had mijn man besloten om zich te vestigen in Nederland. Hij wilde daar gaan werken. Ik bleef nog voor een jaar in Suriname en op mijn vierentwintigste heeft mijn man mij naar Nederland laten overkomen. Het was in het begin erg wennen Alles was luxer dan in Suriname toentertijd. Het was in het begin erg lastig om een baan te vinden hier, maar heb uiteindelijk als invalkracht in een verzorgingstehuis gewerkt voor drie maanden. Vervolgens heb ik gewerkt op een kleuterschool genaamd : “De Colebrie.” Op mijn zevenentwintigste heb ik als laatst gewerkt als leerkracht op een basisschool. Hier heb ik gewerkt tot mijn vijfenzestigste. (gepensioneerd). Ik vond het een erg leuke school en heb het als een hoogtepunt uit mijn leven ervaren. Het enige negatieve wat ze heeft ervaren is dat ze in de wintertijd was uitgegleden en een hersenschudding had en vervolgens drie maanden thuis moest blijven.

Verder verloop

Ik heb een leuk leven gehad met vele hoogtepunten, maar natuurlijk ook dieptepunten. Van elke dieptepunt leer je wat en in de toekomst wil ik mijn nog steeds de verzorgende taak als oma/overgoot oma op mij nemen. Zelf zou ik wel een jeugd willen hebben gehad als ik er zo op terug kijk, maar ik heb geleerd om vroeg zelfstandig te zijn en dat vind ik ook erg fijn. Dit is hoe ik ben en ik merk dat het ook wordt gewaardeerd. In de toekomst zie ik mijzelf in Suriname wonen, maar op dit moment ben ik aan het pendelen tussen Suriname en Nederland. Een half jaar in Suriname en een half jaar in Nederland. Dit doe ik, omdat ik bij mijn familie in Suriname en in Nederland wil zijn. Wat ik heb geleerd is dat je altijd positief moet zijn. Met altijd negatief te zijn kom je minder ver dan met positief te zijn. Dit geef ik mijn familie ook mee.

Alle rechten voorbehouden
Geen reacties

Laat een reactie achter