Just be true to who you are!

Het verhaal over Stephanie die is opgegroeid in Amsterdam.

Amsterdam-178229

Hoi ik ben Stephanie. Ik ben 20 jaar en ik woon in Amsterdam samen met mijn vader. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 16 was. Ik ben de oudste van drie kinderen, mijn twee zusjes van 16 en 18 wonen samen met mijn moeder. Na de scheiding van mijn ouders is mijn moeder in Den Haag gaan wonen. Ik heb er voor gekozen om samen in Amsterdam te blijven wonen met mijn vader, omdat ik graag wilde gaan studeren in deze mooie multiculturele stad.
Op mijn 17e heb ik mijn havo diploma gehaald en ik ben nu een 3e jaars studente Maatschappelijk Werk en Dienstverlening. In mijn vrije tijd heb ik een bijbaantje bij de Mac Donalds, voetbal ik en hou ik ervan om uit te gaan en om leuke dingen te doen met mijn vrienden.

School
Ik heb school nooit echt super leuk gevonden. Ik had een hekel aan leren, ook al ging me dat erg makkelijk af. Ik vond het belangrijker om van het leven te genieten en leuke dingen te doen, dan constant maar 24 uur 7 bezig te zijn met school. Ik ben op het havo/vwo begonnen en ben het 2e jaar doorgestroomd naar het VWO. Ondanks dat ik school niet leuk vond deed ik altijd wel mijn best om hoge cijfers te halen. Hoe goed ik soms ook mijn best deed de cijfers vielen mij soms tegen. Hierdoor verloor ik de motivatie en heb ik besloten om het 4e jaar te vervolgen op de HAVO. Dit was voor mij eigenlijk veel relaxter, ik had naast school ook nog tijd voor andere leuke dingen en daardoor kreeg ik weer wat meer plezier in school en werden mijn cijfers beter. Wel was ik was blij dat ik na de HAVO zelf kon kiezen wat ik wilde gaan doen. Ik heb altijd al graag met mensen willen werken en heb daarom ook voor de opleiding MWD gekozen.

Mijn ouders hebben wel altijd gewild dat ik een vervolgopleiding ging doen, omdat het hebben van een papiertje tegenwoordig belangrijker wordt gevonden dan vroeger. Ze hebben mij hier ook de kans voor gegeven om een studie te volgen en financieren het. Wat voor vervolgopleiding ik wilde gaan doen hebben mijn ouders altijd aan mij overgelaten. Of het nou mbo, hbo of de universiteit werd, dat was voor mijn ouders geen probleem. Ze vonden het belangrijk dat ik zelf mijn dromen kon verwezenlijken. Schoolprestaties waren natuurlijk wel belangrijk maar dan wel in zekere mate. Zolang wij ons best deden zouden ze altijd trots op ons zijn. Het is voor mij altijd erg belangrijk geweest dat mijn ouders mij door dik en dun steunde en het vertrouwen in mij hadden. Het heeft mij erg geholpen dat mijn ouders mij altijd de ruimte hebben gegeven om te doen wat ik wil. Ze hebben mij ook altijd gestimuleerd om mijn best te blijven doen, zelfs als het even tegenzat. Er werd mij altijd verteld dat ik vertrouwen in mijzelf moest hebben en niet onzeker moest zijn over dingen. Iedereen kan aan de top komen, ondanks je afkomst. Door doorzettingsvermogen en motivatie kan je als persoon een hoop bereiken. Het maakt dus niet uit of je van Nederlandse, Marokkaanse, Surinaamse of Antilliaanse afkomst bent, het succes creƫer je zelf.

Mijn lijf
Ik ben opgegroeid in Amsterdam en in een open gezin. Op seksueel gebied kon ik altijd terecht bij mijn ouders met vragen. Er werd altijd open over gesproken, omdat het een deel van je leven is en het geen taboe hoort te zijn. Toch waren er dingen die ik niet besprak met mijn ouders, zoals mijn seksualiteit. Op mijn 13e kwam ik erachter dat ik niet verliefd werd op mannen, maar op vrouwen. Tot mijn 18e heb ik het aan niemand durven vertellen en zat ik behoorlijk in de knoop met mijzelf. Na bijna 5 jaar gestruggeld te hebben met mijzelf heb ik toch besloten om uit te kast te komen. Dit begon met een lesbisch teamgenootje waar ik goed mee kon praten. Zodoende volgde er steeds meer mensen, maar het vertellen van mijn ouders durfde ik niet. Diep van binnen wist ik dat ze het zouden accepteren, omdat er altijd open over werd gepraat, maar toch zei iets tegen me dat ik er niet klaar voor was. Ongeveer 2.5 jaar geleden ben ik uit de kast gekomen en heb ik mijn ouders verteld dat ik lesbisch ben. Gelukkig werd er in mijn omgeving positief gereageerd en eindelijk kon ik 100% mezelf zijn en hoefde ik niet meer te liegen tegen iedereen. Helaas zie ik in mijn omgeving bij vrienden dat niet iedereen een makkelijke coming out heeft gehad of helemaal niet uit de kast durven te komen. Zo werd een vriend van mij heel lang genegeerd door zijn ouders en werd er niet over homoseksualiteit gepraat. Dit doet mij veel pijn, want je kunt er niets aandoen je wordt zo geboren. Ik vind het daarom ook erg kwalijk dat in een stad als Amsterdam er nog steeds mensen zijn die vinden dat homoseksualiteit een taboe is. Gelukkig wordt er steeds meer over gesproken en wordt er steeds meer aandacht besteed in de media. De Gay Pride vind ik daarom ook erg belangrijk, omdat iedereen zichzelf kan zijn no matter what.

Veel mensen in mijn omgeving hebben tatoeages. Ikzelf twijfel heel erg of ik een tatoeage wil. Van jongs af aan vind ik tatoeages erg mooi om te zien en vind het een mooie manier om te laten zien wie je bent. Toch heb ik mijn twijfels, omdat als je ouder wordt de tatoeages niet altijd even mooi zijn bij mensen. Sommige mensen zijn echt verslaafd aan tatoeages en daar ben ik ook bang voor, omdat je vaak hoort dat wanneer je begint je steeds meer gaat laten zetten. Het is een keuze waar ik nog niet helemaal uit bent. Voor mijn afgelopen verjaardag heb ik ook een tatoeage cadeau gekregen, alleen het is er nog niet van gekomen. Dit zal een kwestie van tijd zijn wanneer ik uiteindelijk toch beslis om een tatoeage te nemen.

Alle rechten voorbehouden
Geen reacties

Laat een reactie achter