Het verhaal van mijn oma

van het oorlogse verleden, tot haar prachtige heden.

Het boeiende verhaal van mijn oma, die veel heeft meegemaakt in haar leven. Vanaf haar verblijf in Indonesië, waar ze de oorlog heeft meegemaakt, tot en met haar huidige leven in Amstelveen. Geschreven in de ik-vorm.

Levenslijn Grafiek

Het LIM van oma

Alle rechten voorbehouden

Oorlog
Ik ben in 1930 geboren in het Anna Paviljoen te Amsterdam. Samen met mijn oudere broer en mijn ouders vertrok ik op mijn achtste jaar naar Nederlands-Indië met de boot, waarna op 8 maart 1942 de oorlog uitbrak. Voor mij als jong meisje was dit een heftige tijd. Mijn vader had ik al tijden niet gezien en ik was in onzekerheid waar hij was, en óf hij er nog wel was. De japanners overheersten ons in deze tijd van oorlog. Er is in die tijd veel gebeurd, te veel om kort te vertellen in dit verhaal.

Op 8 maart 1945 werden we bevrijd. De Amerikanen bevolen de Japanners om de Nederlanders te beschermen; onze overheersers werden onze beschermers.
Datzelfde jaar werden we herenigd met mijn vader, wat een ontzettend mooi moment in mijn leven was. Ik was dol op mijn vader en het betekende ook dat mijn vader, moeder, broer en ik allemaal de oorlog overleefd hadden. In 1946 gingen we met de boot terug naar Nederland. Ik was toen 16 jaar.

Terug in Nederland
In 1946 verhuisden ik met mijn gezin naar de Rivierenlaan in Amsterdam. Het was een wonder dat we zo kort na de oorlog de mogelijkheid kregen om hier te gaan wonen. In 1949 beviel mijn moeder van een dochter; ik had er op mijn 19e dus een zusje bijgekregen! Helaas scheidden kort daarna mijn ouders. Mede door de oorlog waren ze uit elkaar gegroeid. Ik vond dit verschrikkelijk.

Ik ging niet meer naar school en in de loop der jaren had ik verschillende baantjes gehad, mijn eerste echte baantje was bij een uitgever. In 1955, op mijn 25e, trouwde ik voor het eerst en 5 jaar later verhuisden ik met mijn man naar de Willem Nuijenstraat in Amsterdam. Hier heb ik 23 jaar gewoond. Datzelfde jaar beviel ik van een dochter! Dit was voor mij zeker een hoogtepunt. Op 1 April 1962 scheidden we van elkaar en hoe droevig dit ook was, het leven ging door.

Meer belangrijke gebeurtenissen
Ik had, en heb nog steeds, een druk leven maar zal de belangrijkste gebeurtenissen die nog moeten volgen even kort op een rijtje zetten.
In 1966 ben ik opnieuw getrouwd en in 1975 weer gescheiden.
Vanaf mijn 32e heb ik gewerkt bij het confectiecentrum, waar ik 16 jaar later werd ontslagen als gevolg van reorganisatie, ik was ‘te oud’. Dit vond ik ontzettend jammer.
In 1980 overleed mijn moeder en in 1996 mijn vader.
In 1989 ben ik voor een aantal maanden teruggegaan naar Indonesië. Dit is zeker een hoogtepunt geweest, ik heb onder andere oude kampvriendinnen op kunnen zoeken.
Op mijn 66e ben ik verhuisd naar mijn huidige woning in Amstelveen, and here I am.

mijn leven als oudere vrouw
Ik blij ben met het leven dat ik op dit moment leidt. Ik ben 84, woon samen met mijn kat in Amstelveen, maar voel me nog goed en gezond. Ik heb ontzettend veel vrienden en vriendinnen met wie ik regelmatig afspreek en daarnaast zijn mijn dochter, schoonzoon, 2 kleindochters en de rest van de familie heel belangrijk voor me.
Ik kan met trots zeggen dat mijn leven als "65-plusser de gelukkigste tijd uit mijn leven is.

Alle rechten voorbehouden
1 reactie
  • patrick

    2 jaren geleden.

    hoi

Laat een reactie achter