Het leven van een Koerdische vrouw

Mevrouw Aziz is op 15-jarige leeftijd uitgehuwelijkt met haar neef.

Mevrouw Aziz is op jonge leeftijd uitgehuwelijkt met haar neef. Haar man hertrouwde na de geboorte van haar twee zonen twee keer. Door de burgeroorlog in 1994 is mevrouw Aziz met haar twee zonen naar Nederland gevlucht.

1503364_10206001401263002_6525749349812807948_n

Koerdische vrouw

Alle rechten voorbehouden

Het leven van een Koerdische vrouw

Mijn naam is Cansu B. Ik studeer momenteel Maatschappelijk Werk en Dienstverlening op de Hogeschool van Amsterdam en zit in mijn eerste jaar. In opdracht van school heb ik de oma van mijn vriend geïnterviewd en een sociaal verhaal van gemaakt.

Jeugd
Mevrouw Gazar Aziz is op 23 maart 1948 geboren in Noord-Iraakse stad Kerkuk.
Mevrouw Aziz komt uit een Koerdische gezin. Het gezin bestond uit vader, moeder en zeven kinderen. Waarvan twee jongens en vijf meisjes waren. Mevrouw Aziz was de tweede kind van het gezin. In de tijd van haar jeugd was Irak nog een bloeiende stad zonder oorlog vergelijke met nu. Mevrouw Aziz is in haar jeugd niet naar school geweest. Zij deed veel huishouden en hielp haar moeder met de verzorging van de andere kinderen.

Uitgehuwelijkt
Mevrouw Aziz is op vijftien jarige leeftijd uitgehuwelijkt met haar neef. Toen die tijd was het normaal om op jonge leeftijd te trouwen. Je wist niets beters zegt ze. Op haar 17e heeft zij een zoon gekregen. In Koerdische gemeenschap is veel kinderen krijgen o.a. zonen een grote eer. Haar man was dolgelukkig. Voor mevrouw Aziz maakte het niets uit of het een jonge of een meisje was, als het maar gezond was zegt ze. Na haar zoon heeft zij twee miskramen gehad. Zij heeft hierdoor veel verdriet gehad. Ook was ze bang geworden dat zij geen kinderen meer kon krijgen. Dit was niet het geval want een jaar later heeft ze een dochter gekregen met een gat in het hart. Zij is helaas binnen twee jaar overleden. Mevrouw Aziz vertelt dat ze veel heeft gehuild om haar dochter en hoe mooi haar dochter was. Na de dood van haar dochter heeft ze een gezonde zoon op de wereld gezet. Na de geboorte van haar zonen is haar man hertrouwd met een tweede vrouw. Dit was in die tijd acceptabel. Met de nieuwe 16-jarige bruid kon Mevrouw Aziz het goed vinden. We waren net zusjes zegt ze. Na de tweede vrouw heeft mevrouw Aziz geen kinderen meer gemaakt. Ze hielp de tweede vrouw met het opvoeden van haar kinderen. Mevrouw Aziz vertelt verder dat haar man vijf jaar later nog een keer hertrouwde. Samen hebben de vrouwen 14 kinderen gebaard. De kinderen groeiden op als echte broertjes en zusjes. Geen van de moeders hebben de kinderen van andere vrouwen behandeld als stiefkinderen. Mevrouw Aziz woonde met de tweede vrouw samen in een huis. Voor de derde vrouw had haar man in hun grote tuin een huis laten maken i.v.m. tekort aan ruimte voor de kinderen.

Burgeroorlog 1994
In 1994 was in Irak de burgeroorlog uitgebroken tussen Barzani en Talabani. Duizenden mensen zijn om het leven gekomen vertelt ze. Hierdoor is mevrouw Aziz met haar twee zonen en het gezin van de zonen naar Nederland gevlucht. Haar man bleef achter in Irak met de andere vrouwen en kinderen. Als mijn zonen niet naar Nederland waren gekomen was ik ook in Irak gebleven zegt ze. In Nederland heeft mevrouw Aziz een jaar in Asielzoekerscentrum gewoond. Na een jaar kregen ze een woning in Apeldoorn. Dit waren de moeilijkste tijden van Mevrouw Aziz verteld ze. Ze had veel heimwee en kon zich moeilijk aanpassen aan de Nederlandse normen en waarden. Het meest wat haar opviel was dat mannen en vrouwen gelijk waren in Nederland. In Irak was zij anders gewend. De meisjes gingen niet naar school of werk, trouwden op jonge leeftijd en deden alles in het huishouden. Haar zonen leerden de taal en begonnen met werken. De vrouwen van haar zonen waren lange tijd huisvrouwen gebleven in Nederland. Na jaren zijn ze in de schoonmaak gaan werken.

Heden
Mevrouw Aziz verblijft om de zes maanden in Nederland en Irak. Als zij in Nederland is blijft ze om de beurt bij haar zonen wonen. Het liefst wil ze een huis voor haar zelf omdat ze geen last wil zijn voor haar zonen en schoondochters. Maar haar zonen laten haar niet alleen wonen. Voorgoed naar Irak verhuizen wil ze niet omdat haar zonen hier in Nederland wonen. Een ander reden dat zij zo vaak naar Irak gaat is haar overleden dochter. Mevrouw Aziz wil graag het graf van haar overleden dochter en in 2012 overleden man bezoeken en bijwerken. Jammerend vertelt ze dat haar zonen haar dit jaar niet naar Irak sturen in verband met ISIS. De tweede vrouw is inmiddels ook overleden aan kanker. Met de andere vrouw en kinderen heeft zij nog regelmatig contact.

Alle rechten voorbehouden
Geen reacties

Laat een reactie achter